fbpx

Hugo de Jonge maakt het zichzelf onnodig moeilijk in gesprek met De Telegraaf

door 5 feb 2021

Minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid kon dinsdag tijdens de persconferentie over het coronabeleid zijn chagrijn amper onderdrukken toen hij werd ondervraagd door een verslaggever van De Telegraaf. In dit blog leg ik uit wat de tactiek van de journalist was en hoe de reactie van De Jonge beter had gekund.

Geplaagde minister

“Je zou toch hopen dat de vaccinatie ook een beetje helpt tegen al die negativiteit!”. Het waren de woorden van de geplaagde minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge. Tijdens de persconferentie van afgelopen dinsdag kon hij zijn ergernis nauwelijks onderdrukken toen een verslaggever van De Telegraaf kritisch doorvroeg op het functioneren van de minister.

De video hieronder start vlak voor de verslaggever zijn vraag stelt.

Inzicht in aantal vaccinaties

De Jonge is niet te benijden, wat je ook van hem of zijn partij vindt. Hij is een behendig politicus en afgelopen dinsdag zat hij feitelijk ook goed in de race. Als De Telegraaf de minister wijst op de rekenfout die werd gemaakt toen zijn ministerie inzicht wilde geven in het aantal vaccinaties, is er ook nog geen vuiltje aan de lucht. De Jonge erkent die rekenfout en geeft aan dat die diezelfde dag nog is hersteld.

Gemaakte fouten

Natuurlijk weet de verslaggever van dienst dat De Jonge onder zware druk verkeert en misschien wel uit de bocht vliegt bij aanhoudende vragen naar zijn eigen functioneren. De journalist heeft duidelijk een plan. Eerst vraagt hij naar de gemaakte fouten (die al bekend zijn), vervolgens vraagt hij naar de verantwoordelijkheid (dat antwoord weet hij ook al) en daarna wil hij weten of De Jonge niet beter kan opstappen. En ook op die vraag kent hij vermoedelijk het antwoord al.

“Welke fout rekent u zichzelf het meeste aan?’, wil de verslaggever weten. “Alle”, pareert De Jonge behendig en legt uit dat hij nu eenmaal eindverantwoordelijk is en dat alle fouten die zijn ministerie, het RIVM of de GGD’en maken op zijn conto kunnen worden bijgeschreven.

Non-verbale communicatie

Dan wil De Telegraaf natuurlijk weten op De Jonge nog de juiste man op de juiste plek is. “Ja”, zegt De Jonge resoluut, maar zucht binnensmonds, zuur lachend. De verslaggever is al begonnen aan zijn volgende vraag, maar de minister moet zijn frustratie even kwijt. “Je zou toch bijna hopen dat die vaccinatie ook tegen al die negativiteit helpt”, verzucht hij en zoekt zuur lachend instemming bij andere journalisten in de zaal. Daar laat ook zijn non-verbale communicatie hem in de steek. De verslaggever van de krant gaat stug door en tijdens het stellen van zijn volgende vraag schuifelt hij wat ongemakkelijk op beide voeten en tikt ongeduldig met zijn vingers op het katheder.

Wat heeft het De Jonge opgeleverd?

Had de minister zich ingehouden toen er voor zoveelste keer naar zijn functioneren werd geïnformeerd, was hij zonder kleerscheuren door deze persconferentie heen gekomen. De Telegraaf had zijn lijstje afgewerkt en de minister kon over tot de orde van de dag. Anderzijds: het tonen van enige frustratie geeft hem ook iets menselijks, een eigenschap die zelfs deze minister dus niet vreemd is.

Tips en inzichten ontvangen over communicatie in de politiek?

Als je je aanmeldt zetten we je op de VIP lijst (Very Important Politician ;-)) en ben je als eerste op de hoogte van nieuwe blogs, podcast tips en VIP-only inzichten.

Over de auteur

Raymond Janssen

Raymond Janssen

Eigenaar & mediatrainer

Raymond Janssen is al van kinds af aan een, zoals je het noemt, politiek dier. Toch werd hij journalist en trainer.

Door zijn ervaring met en kennis van de media te combineren met liefde voor politiek kan hij als geen ander ambitieuze politici helpen met hun media-presence.